Praise United

Of het, nu ik voor de tiende keer meedoe, niet een beetje gaat vervelen. Ik begrijp de vraag op zich wel. Maar het antwoord is volmondig -nee-. Bij elke nieuwe start ben ik een beetje nerveus. Geen nare nervositeit, meer verwachtingsvolle nervositeit. Alsof je bij iemand die je nog niet kent op bezoek gaat. Je komt op bezoek in een kerkgebouw van een gemeente. Ontmoet daar de mensen van die gemeente en die van omliggende gemeenten. En het maakt niets uit in welke plaats we komen (mijn PUmaatje en ik gaan altijd samen) want overal zijn we welkom. Bij elk project ontmoeten we nieuwe mensen en worden tijdens de vier repetities nieuwe gesprekken geopend, hoor ik de mooiste en indrukwekkendste verhalen. Bijzonder hoe mensen binnen deze projecten zich zomaar open durven te stellen aan iemand die zij helemaal niet kennen. De pauzes zijn soms gewoon te kort omdat je zó in gesprek bent. De volgende vraag -of beter- opmerking, die ik wel eens krijg is: rijd je dan elke keer zo ver voor deze projecten? ‘Maximaal een uur’ hebben we afgesproken. En dus is het antwoord op die vraag dan ook -ja-. Waarom? Omdat ik daardoor dus zulke prachtige mensen mag ontmoeten. Omdat ik nog altijd geen éigen gemeente heb. Omdat ik me dan juist gemeente voel. Mijn geloof kan delen. En omdat ik meer dan ooit heb ervaren dat het samen zingen zo verbind. 

De avond van het concert is elke keer weer feest. De reacties van mensen na die tijd altijd zó hartverwarmend. Indrukwekkend als iemand je verteld hoe hij geraakt is. Hoe een lauw hart weer aangevuurd werd. Heerlijk om te mogen uitdelen én te ontvangen voor, tijdens en na het concert.

Gisteravond hebben we weer zo’n heerlijke avond beleefd op Urk. Ik mocht een lied zingen dat gaat over het volgen van het voorbeeld dat de Schepping en Jezus zelf ons geven. ‘Als de hele schepping in aanbidding zingt, dan zal ik dat ook doen’. En dat doe ik dus. Zó graag en nog steeds binnen Praise United.

De zin: ‘U stierf om elk kostbaar kind te redden. Als U Uw leven gaf om hen te redden, dan zal ik dat ook doen’, sloot zo prachtig aan bij de opbrengst van de collecte voor Compassion. Bijna drie duizend euro om een jong kind uit de Dominicaanse Republiek te helpen voordat het in armoede terecht komt. Wauw!

Nee dus lieve mensen, het verveelt nog steeds niet.. (Sorry!)

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s