Wat als -JA- zeggen tegen Jezus eng is?

Het overgrote deel van de mensen in mijn leven zijn niet christelijk. Hebben geen connectie met God, Jezus en de bijbel. Binnen mijn familie, vrienden, en andere contacten zijn er dus maar weinig christenen met wie ik mijn geloof kan delen. Deze mensen weten ook allemaal dat ik wél christen ben. Al mijn hele leven. Vier jaar geleden ontstond er echter een hele grote verandering in mijn christen zijn. Er kwam een intense verdieping in mijn geloof en dat heeft mij veranderd. Soms is het voor mij wat lastig om uit te leggen wat er precies gebeurde. Het was voor mij zo’n duidelijke gebeurtenis met zo een intens gevoel dat ik er met geen mogelijkheid omheen kon toen God me riep tijdens mijn allereerste deelname aan Praise United. Naderhand was ik in de war en begon een periode van intensief zoeken. Naar een persoonlijk band met Jezus, naar geloofsgenoten en naar manieren om te kunnen zingen voor God. Martin Brand is hierin een enorme hulp en inspirator geweest. Ik mocht deelnemen aan zijn projecten, veel zingen en ik heb daardoor zóveel mensen leren kennen. En van hen zoveel mogen leren en ontwikkelen. Ik kwam op veel verschillende plekken en de verandering in mijzelf zette gestaag door. Soms verloor ik mezelf in mijn nieuwe leven, maar dan krabbelde ik weer op en vond ik weer richting. In de eerste plaats door Jezus zelf, maar ook door de mensen om mij heen. Mensen die moesten wennen aan de verandering in mij. Die wellicht het tempo waarin ik veranderde niet konden volgen. Zich zorgen maakten. En soms was dat terecht.

Ik realiseer me dat mijn verandering consequenties heeft voor mijn relaties. Er zijn immers andere prioriteiten in mijn leven. Er is voor een deel een andere invulling van tijd gekomen. Er is Iemand die de hoogste plek in mijn leven inneemt. Natúúrlijk heeft dat gevolgen. Het maakte mij soms bang. De invloed van wat er met mij gebeurde trok een wissel op relaties. Op mijn huwelijk. Mijn vriendschappen. Ik wilde ze niet verliezen. Maar ik wilde -nee, móest- ook gehoor geven aan de roep van Jezus. Ik kon alleen maar luisteren naar mijn geliefden, met hun feedback aan de slag gaan en bidden. Ik bad: ‘Heer, U heeft mij met deze mensen samengebracht. En wat U samenbrengt kan geen mens scheiden’. Met de hulp van God én het feit dat Hij mensen in mijn leven heeft gebracht die me ondanks alles niet los laten, me toejuichen, aanmoedigen én in het hier en nu houden, zijn zij er nog. En heb ik ook van hen zoveel mogen leren. Ik zeg wel eens dat ik mijn geloof niet met hen kan delen. Maar op 1 september mocht ik me laten dopen. En zij waren er. Stuk voor stuk.. Mensen die niet iets hebben met Jezus. Maar wél met mij. Hoe kan ik dan zeggen dat ik dat deel van mijn leven niet met ze delen kan?

Wat wil ik hier nu mee?

Ik weet dat het doodeng kan zijn om je leven aan Jezus te geven. Omdat je tegen onbegrip kunt aanlopen. Omdat er mensen zijn die zeggen dat je in sprookjes gelooft. Dat religie de bron van ellende is. Dat je door je geloof te belijden iets zou zeggen over de waarde van anderen. En dat het simpelweg dom, goedgelovig en volstrekt buiten de realiteit is. Dat het gewoon zó niet cool is. En dat kan je tegenhouden om tóch volmondig -ja-  te zeggen. Als al deze bezwaren je naar beneden halen en je weerhouden van het maken van die keuze dan wil ik je uitdagen om toch te leren vertrouwen op God en op de mensen die het dichtste om je heen staan en die Hij zélf in jouw leven heeft gebracht. De mensen die er in jouw leven écht toe doen. Neem ze mee in jouw proces op de momenten dat zij daarvoor open staan. Niet op bekerings-missie gaan, maar vertel zo nu en dan over wat er met je gebeurd. Wat en waarom het je zo blij maakt. En sta open voor het proces van de ander. Bid en voor je het weet staan die allerliefste mensen langs de waterkant om getuige te zijn van het moment waarop jij de belangrijkste keuze van je leven maakt. Zie je oprechte, blije blikken in hun ogen. Nemen ze je in hun armen en zeggen ze dat ze zo trots op je zijn. En in die blikken kun je, als je goed kijkt, steeds weer een stukje God zien.. Zegen!

dopen

Ik ben veranderd. Sommige mensen die wat verder van mij af staan vinden dat misschien lastig. Dat begrijp ik. Als je me er iets over vragen wilt, dan kan dat natuurlijk altijd!

2 gedachtes over “Wat als -JA- zeggen tegen Jezus eng is?

  1. Lieve Marion, prachtig dat je dit deelt! Als je je hart geeft aan Jezus, weet ik dat er iets veranderen gaat! Hoe gaaf dat je je mocht laten dopen! Zo mooi dat je die stap hebt genomen en je leven samen met Hem leeft! Hoop dat je nog veel mooie dingen mag meemaken in je leven met Hem en dat we van veel dingen ook getuigen mogen zijn! Liefs, Henrike

    Like

  2. Zo gaaf dit van jou te lezen. En wat betreft je familie en gezin. Dat komt wel! God zegt zelf vraag en ik zal geven. Wel op Zijn tijd. Hij wil dat iedereen tot Hem komt dus ook hun!!
    Gods zegen zus!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s